UITSCHOT

Een man wordt mishandeld en levensgevaarlijk toegetakeld door een politieteam. Tijdens hun interventie brengen politieagenten de nazi-groet, de gestrekte arm stijf in de lucht, en voor wie het niet zou begrijpen brengen ze twee vingers naar de bovenlip ter ere van de leider van het Duizendjarige Rijk, dat twaalf jaar stand hield. Nadien stoppen ze het hele gebeuren met man en macht in de doofpot.

Een student wordt mishandeld door studiegenoten die willen vaststellen of hij mans genoeg is om toe te treden tot de zogenaamde vriendenclub. Ze zweren trouw aan een eer die niets in ere houdt, en worden deelgenoot van een niet op te biechten geheim. Want ze geloven dat de meest hechte band tussen mensen bestaat uit de dwang om alle bruggen die terugvoeren naar het verleden, op te blazen.

Ze bestaan dus nog: de broederschappen van het abjecte die zich sluiten rond de medeplichtigheid aan een smerige geschiedenis en hun trouw smeden op het aambeeld van de geheimhouding. Het enige verweer die buitenstaanders rest, is de hoop dat iemand toch zal spreken. ‘One man will always be left alive to tell the story’, aldus een hoopvolle Arendt in de laatste bladzijden van Eichmann in Jerusalem.

One thought on “UITSCHOT

  1. Raak, helder en passend voor mijn les in 5 BSO in Genk. Een pittige groep van 60 ‘ervaringsdeskundigen’ wat betreft politiegeweld, ongelijke behandeling, discriminatie en racisme. Ik waag me op glad terrein, maar ik zal spreken en zal hen uitdagen om alzo bij te dragen aan hun persoonlijke ‘waardigheid’ en ‘rechtvaardigheid’.
    Mag ik je tekstje als intro, als denkoefening gebruiken bij de start van mijn thema ‘Misdaad- Straf – Rechtvaardigheid’? Het lijkt me kort en krachtig om de jeugdige mindsets te prikkelen …. Een confronterende geschreven opener zonder beeldmateriaal.
    Bij voorbaat dank
    Mia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *